Niektóre osoby z zespołem Downa są samodzielne , jeżeli weźmiemy pod uwagę czynności samoobsługowe, lecz w różnym stopniu uczestniczą w czynnościach dnia codziennego na swoich rodzin a także posiadają różne umiejętności poruszania się po okolicy. Jest to w dużym stopniu uzależnione od postawy rodziców, gdy niektórzy obawiają się , że ich dziecko nie poradzi sobie, gdzie będzie samo bez opieki poza domem, lub że zostanie ono skrzywdzone. Mając to na uwadze, można wymienić kilka punktów:
- Życie aktywne,
Można je zaobserwować u osób najbardziej samodzielnych. Charakterystycznymi zachowaniami są:
-samodzielna jazda autobusem do pracy,
-aktywne uczestniczenie w sporcie,
-samodzielne poruszanie się po okolicy,
2.Życie „przy rodzinie”,
-ich życie po powrocie z placówki do której uczęszczają, ogranicza się do domu rodzinnego,
-wspólne spędzanie czasu po powrocie z WTZ, z rodzicami,
Potwierdza się twierdzenie które zostało napisane przez Brown, że dorosłe osoby z trisomią 21 pary chromosomów posiadają mniej zróżnicowane oraz zaawansowane formy spędzania czasu wolnego a także aktywności rekraacyjnych.
Wiele osób z tą mutacją mieszka z rodzicami , dobrze orientują się także w szczegółach dotyczących pracy zawodowej swoich bliskich, ich wieku oraz stanu rodzinnego. Zazwyczaj dobrze wyrażają się również o swoich rodzicach.
Silna więź a także uczucia , jakie osoby te żywią do swoich rodziców , wyrażone są za pomocą:
-przymiotników o charakterze dobrym opisującym rodziców,
-bezpośrednich deklaracji o stosunku do rodziców,
-opisu czynności, jakie robią dla swoich rodziców lub wspólnie z nimi, by wyróżnić swoje uczucia,
-opisu czynności, jakich nie robią, gdyż kochają swych rodziców,
-opisu czynności, które rodzice wykonują lub wykonywali dla swoich dzieci lub wspólnie z nimi, a które świadczą o bliskiej więzi,
Osoby z tą mutacją opisują również swoje rodzeństwo, nawet w sytuacji , gdy dany brat lub siostra nie mieszkają wraz z nimi.