Miłość którą rodzice obdarzają swoje dziecko niepełnosprawne jest uczuciem szczególnym. Rodzice zgodnie ze swoimi przekonaniami , iż własne dziecko powinno się kochać, oraz że jest jedną z największych wartości w ich życiu , przy czym jednocześnie rozumieją, że osoby niepełnosprawne są odrzucane, odbierane przez inne osoby jako mniej wartościowe, mniej szczęśliwe , negatywnie wpływające na życie rodzin. Taka ambiwalencja uczuć, skutkuje , pojawieniem się wielu doświadczeń rzadkich w przypadku wychowania dziecka o typowym rozwoju.
Matki często wspominają o wyjątkowości swych dzieci, oraz o tym co w nich kochają najbardziej, jest to uwidocznione w ich wypowiedziach, w których to według prawidłowości oraz zasad , tłumaczą szczególność swojego dziecka z zespołem Downa, a także wyjątkowość miłości jakiej doświadczają.
- Deficyt rozwojowy dziecka pozostaje utrudnieniem, nadal występuje uczucie wstydu, jednocześnie pojawia się duma z samodzielności, grzeczności, oraz dobrego zachowania dziecka,
- Matki dzieci z zespołem Downa podkreślają, iż ich dzieci są bardzo uczuciowe. Podkreślają również, że ta uczuciowość jest czysta, niewyrachowana , nie zmienia się wraz z wiekiem danej osoby,
- Niektóre matki , szczególnie te mające silną wiarę , podkreślają swoją wiarę, jednak nie potrafią jej wytłumaczyć,
- W niektórych sytuacjach matki wspominają, iż wychowanie dziecka z zespołem Downa stało się ich całym życiem, przy czym zajęcie to daje im wiele satysfakcji z powodu osiągnięć rozwojowych dziecka,
- Rodzice mają niekiedy tendencje do porównywania swoich dzieci, wyszukiwania ich wyższości nad innymi,
- Warto zwrócić uwagę na to, że obecność dziecka z zespołem Downa jest pewnym wyzwaniem życiowym, a także jednocześnie wzbogaca życie rodzinne i umożliwia stworzenie hierarchii wartości , której członkowie tej rodziny oraz związki uczuciowe między nimi są priorytetem,
- Można przyznać także , że dziecko z zespołem Downa stało się głównym źródłem dochodu dla rodziny,
- Czasami związek z dzieckiem z zespołem Downa jest tak silny, że matki nie wyobrażają sobie innego życia,
Każda nowa sytuacja życia, która jest związana z wkraczaniem w następny etap życia dziecka czy rodziny , jest swoistym wyzwaniem i niewiadomą. Można stwierdzić również, że dla matek szczególnie bolesne są chwile, gdy odczuwają brak akceptacji swojego dziecka ze strony swoich bliskich.
Bolesne jest także gdy dziecko jest negatywnie traktowane, przez osoby lub służby które w swoim założeniu mają wspierać rodziny tych osób.
Matki dzieci z tą mutacją zazwyczaj nie miały robionych badań prenatalnych, za pomocą których można by wskazać możliwość pojawienia się niepełnosprawności rozwojowej.
Z perspektywy swoich doświadczeń matki dostrzegają szczególność swoich przeżyć , takich jak:
-Walk z przeciwnościami i uprzedzeniami ludzkimi,
-Walka z ograniczeniami zespołu Downa,