Zdarza się iż, nasze dziecko otrzymuje diagnozę , która nie jest według nas zgodna ze stanem dziecka, w takich sytuacjach nie należy obawiać się zmiany lekarza , nie jest czymś złym potwierdzenie diagnozy u innego specjalisty. Zdarza się jednak , iż prawidłowa diagnoza zostaje wystawiona dopiero po kilku latach odwiedzin różnych specjalistów. Osoba stawiająca diagnozę dotyczącą zespołu Aspergera , powinna odróżnić go od zaburzeń takich jak:
autyzm wysokofunkcjonujący,
autyzm atopowy,
zaburzenia sematyczno-pragmatyczne,
dziecięce zaburzenie dezintegracyjne,
schizofrenia dziecięca,
zespół łamliwego chromosomu X,
zespół Tourette’a,
zatrucie metalami ciężkimi,
upośledzenie umysłowe,
FAS- zespół alkoholowy płodu,
Podczas odróżniania tych zaburzeń mogą z nimi współwystępować również zaburzenia które utrudniają rozpoznanie zespołu Aspergera, takie jak:
ADHD,
zaburzenia lękowe,
zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne,
zaburzenia zachowania,
zaburzenia depresyjne,
mutyzm wybiórczy,
zaburzenia tikowe,
uzależnienia(na przykład od komputera),
padaczka,
Podobne zaburzenia wymienione wyżej oraz współwystępujące przy nich zaburzenia, nie wyczerpują jednak listy. Ich wymienienie ma na celu zasygnalizowanie, jak trudna jest diagnoza tego zaburzenia , z tego też powodu wszelkie testy wraz z badaniami pomagające wykluczyć inne zaburzenia oraz wytyczyć odpowiedni tor diagnozy, są bardzo istotne. Najistotniejsza jest jednak praca z objawami , czym wcześniej dziecko trafi na terapię indywidualną lub grupową tym łatwiej oraz szybciej zostanie postawiona diagnoza, a zarazem możliwe będzie dostrzeżenie zmian w funkcjonowaniu dziecka. Ważna jest również klasyfikacja , a jedną z nich jest klasyfikacja DSM-4. Według niej do stwierdzenia zespołu Aspergera u dziecka wymagane jest wystąpienie następujących objawów:
a) co najmniej 2 z poniższych zaburzeń w relacjach społecznych
trudności w zachowaniach niewerbalnych( na przykład w nawiązaniu oraz utrzymaniu kontaktu wzrokowego, mimice twarzy)
brak zdolności nawiązania kontaktu z rówieśnikami,
brak potrzeby wspólnej zabawy z innymi , posiadania wspólnych zainteresowań lub osiągnięć,
brak empatii,
b) przynajmniej jedno z poniższych zachowań
intensywne stereotypowe zainteresowania,
sztywne powtarzanie rytuałów,
powtarzające się ruchy (na przykład trzepotanie rękoma lub kręcenie palcami, ruchy całego ciała)
zainteresowanie elementami obiektów (na przykład kołami pojazdów, tablicami rejestracyjnymi, klamkami drzwi)
c) brak sukcesów w ważnych sferach życia (społecznych, zawodowych), będący wynikiem powyższych zaburzeń,
d) brak opóźnienia w rozwoju mowy, rozwoju funkcji poznawczych, umiejętności praktycznych, zachowań adaptacyjnych (oprócz integracji społecznych) oraz zainteresowania otoczeniem,
e) wykluczone rozpoznanie innego uogólnionego zaburzenia rozwojowego lub schizofrenii,
Według klasyfikacji ICD-10 (obowiązującej w Polsce od 1996 roku) kryteria zespołu Aspergera są następujące:
a) brak stwierdzonego opóźnienia w rozwoju mowy oraz funkcji poznawczych
wymawianie pojedynczych słów przed ukończeniem drugiego roku życia, komunikacja przy użyciu zdań przed ukończeniem trzeciego roku życia,
istnienie umiejętności praktycznych, zachowań adaptacyjnych oraz zainteresowania otoczeniem odpowiadające normom rozwojowym w trzech pierwszych latach życia,
szczególne umiejętności- przeważnie związane z zafascynowaniem pewnym tematem (kryterium niekonieczne do postawienia diagnozy)
b) przynajmniej 2 z poniższych trudności w relacjach społecznych
zaburzony kontakt wzrokowy, mimika, postawa ciała lub gestykulacja,
trudności we właściwych relacjach z rówieśnikami,
brak empatii- dziwaczne (nieadekwatne) reakcje na sytuacje społeczne, często słaba integracja zachowań społecznych, emocjonalnych, umiejętności komunikacji,
brak potrzeby zabawy z innymi, posiadania wspólnych zainteresowań lub osiągnięć,
c) chociaż jedno z poniższych zachowań
stereotypowe oraz ścisłe zainteresowania , powtarzanie rytuałów oraz niepraktyczne czynności,
powtarzające się ruchy ( na przykład trzepotanie lub kręcenie rękoma lub palcami, ruchy całego ciała)
zafascynowanie częściami przedmiotów lub elementami materiałów (kolor, faktura, dźwięk)
d) wykluczenie innych zaburzeń rozwoju, schizofrenii prostej, zaburzenia schizotopowego, obsesyjno-kompulsyjnego, anankastycznego zaburzenia osobowości lub reaktywnego zaburzenia w nawiązaniu relacji społecznych w dzieciństwie lub nadmierne łatwości w nawiązaniu tych kontaktów,
Otrzymanie diagnozy budzi różne emocje wraz z uczuciami, zakańczając przy tym również rozdział poszukiwań wraz z wątpliwościami , a zarazem rozpoczynając nowy dotyczący życia całej rodziny, w którym to domownicy powinni się skupić na konkretnej oraz wszechstronnej pomocy dla dziecka. Powinniśmy rozszerzyć wiedzę odnośnie zaburzenia dziecka, a także bardzo ważne jest byśmy zaakceptowali jego odmienność.
