Według twierdzenia Denholma niepełnosprawna młodzież posiada te same cele oraz marzenia , biorąc pod uwagę przyjaźń, relacje z innymi lub sposób ubierania się, jak rówieśnicy pełnosprawni. Lecz możliwości ich realizacji są znacznie zredukowane. Chris Burke amerykański aktor z zespołem Downa , pisał, iż osoby z trisomią 21 pary chromosomów mają marzenia i potrafią ciężko pracować , by zrealizować je , a on sam jest tego przykładem.
Dorośli z tą niepełnosprawnością intelektualną chętnie opowiadają o swoich marzeniach oraz planach na przyszłość. Zazwyczaj do przyszłości podchodzą bardzo optymistycznie, a ich marzenia dotyczą wielu aspektów życia. Bardzo często mówią o marzeniach oraz planach związanych z przyszłością. Niektóre osoby z tą przypadłością , które uczestniczą oraz pracują w WTZ a także ZAZ nie traktują swojej pracy poważnie. Jednocześnie są zadowolone z tej pracy, gdyż podoba im się że mają różne zajęcia. Mimo to marzą o czymś innym , mianowicie o prawdziwej pracy.
Traktowanie swojej pracy jak coś tymczasowego świadczy o niepełnym utożsamianiu się z byciem osobą dorosłą. Polega to na tym, że z jednej strony wiedzą że są dorośli , lecz jest to jednocześnie dorosłość niepełna, zazwyczaj ograniczona do wieku, posiadania dowodu osobistego oraz pewnych zachowań kojarzących się z dorosłością osobą z trisomią 21 pary chromosomów. Dorosłe osoby z tą nie mają poczucia autonomii a także niezależności, natomiast pobyt w warsztatach traktują jak szkołę, po której być może nastąpi coś innego , na przykład wymarzona praca. Ta nieadekwatność planów do realnych możliwości może wynikać z zaburzeń samooceny oraz niższego funkcjonowania emocjonalnego. Przyczyny mogą tkwić także w otoczeniu : rodzice, terapeuci dość często nie rozmawiają o tym , natomiast marzenia o przyszłej pracy, posiadaniu dzieci czy samodzielnym zamieszkaniu traktują jako coś niepoważnego , więc nie widzą potrzeby żeby pracować nad ich urealnieniem , wychodząc z założeniem , iż osoba z mutacją 21 pary chromosomów tego nie pojmie oraz jest skazana na życie w swoim świecie.
Niekiedy marzenia dorosłych z tą przypadłością brzmią realnie. Lecz najczęściej są nieadekwatne do ich możliwości intelektualnych.
Zaś na drugim miejscu, jeżeli chodzi o częstotliwość występowania , są marzenia oraz plany związane z przyszłym założeniem rodziny.
Zawieranie związków małżeńskich przez osoby z zespołem Downa jest bardzo problematyczne zarówno dla badaczy a także profesjonalistów , oraz rodziców tych osób. Lęki te najczęściej wiążą się z niewystarczającą samodzielnością , ewentualną ciążą oraz możliwością urodzenia dziecka z trisomią 21 pary chromosomów. Rodzice obawiają się wchodzenia ich dorosłych dzieci w relacje intymne oraz wynikającego z tego ewentualnego rodzicielstwa. Według Browna , wśród osób z tą mutacją są osoby dorosłe z tą niepełnosprawnością intelektualną które są zdolne do wchodzenia w relacje partnerskie, rozumiejące, czym jest związek małżeński , a także martwiące się o regulację urodzin. Brown badał także związki małżeńskie oraz partnerskie dorosłych z tą przypadłością, wyróżniając w nich cechy wspólne , są nimi:
-silny kontakt emocjonalny z partnerem,
-wyrażana duma z pozostawania w stałym związku,
-potrzeba wspierania części związków przez osoby trzecie, zajmujące się wspomaganiem w zakresie:
- czynności domowych,
- zarządzania finansami,
- uregulowania spraw urzędowych,
-dzielenie obowiązków rodzinnych między partnerów,
Stwierdzono także , że u osób pozostających w związkach występuje:
-lepsze uczenie,
-poprawa pamięci,
-wzrost motywacji,
-poprawa statusu osoby oraz obrazu samego siebie,
Niestety duża część marzeń oraz planów osób z trisomią 21 pary chromosomów prawdopodobnie pozostanie z różnych przyczyn niezrealizowana. Przyczynami tego nie są tylko bariery wewnętrzne jednostek , lecz czynniki zewnętrzne tkwiące w podejściu otoczenia. Li oraz współpracownicy podali cechy, które sprzyjają osobą z tą mutacją i ich otoczeniu w spełnianiu marzeń oraz osiąganiu celów, są nimi:
-pozytywna osobowość,
-zaangażowanie w działalność wolontariacką,
-posiadanie wspierającej rodziny,
-wsparcie ze strony szkoły tudzież placówki,